چند کلمه برای نووجوانیهایم..

این وبلاگ!این وبلاگ پر خاطرهی عزیز...از روزی که واردش شدم حالا سالها میگذرههنوز نووجون بودم اون موقعها و الان که حوالی سی سالگی قدم میزنم باز بهش برگشتمبرگشتم و میخوام بگم از اینجایی که الان ایستادمبا دیدگاه و جهان بینی آدمی که الان هستمدیگه تعریف زندگی در نظرم این نیست که یک سری برنامه میچینم، طبقش جلو میرم و در طول اون مسیری که ترسیم شده به اهداف و رویاهام میرسم.امروز بنظرم زندگی در واقع پذیرش مغایرتهاست. پذیرش مغایرت بین اونطوری که تصور میکردم اوضاع پیش بره و اونطوری که واقعا پیش رفته. حالا بنظرم زندگی یادگرفتنِ منطبق شدن با پیش آمدهای غیره منتظرهست و مهارت خسته شدن اما متوقف نشدن. توی این سالهای اخر دهه بیست سالگی از نظرم زندگی فهم همهی این هاست و بزرگ شدن، قد کشیدن...بعد مرور نوشتههای اینجا حس میکنم چقدر عجیبه این همه تغییر کردن آدمیزاد در گذر زمان. پیر شدیم نه؟ :)|جمعه هفدهم دی ۱۴۰۰| 10:51|غزلِی هستم بی قافیه بی ردیف|